ಚಿತ್ರ

ಚಿತ್ರ

ಸುತ್ತಲಿನ ಭೂಮ ಜಗತ್ತಿನ ಬೆಳಕು
ಕಣ್ಣಿನ ಓರೆಕೋರೆಯ
ಕೊರಕಲುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ
ಹೃದಯದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಭಾವನೆ,
ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು
ಕಾಲನ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಸಿ, ಸೋಸಿ
ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಜಾರಿ, ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ
ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿದಾಡಿದಾಗ
ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರ

ಕ್ಷಣವನ್ನು ಸಾವಿರ ತುಂಡುಮಾಡುವ
ಯಂತ್ರದಂತಲ್ಲ ಅದು...

ಅದು ಮಾನುಷ ಚಿತ್ರ, ಸಾವಿರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು
ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ, ಭವದ ಬಾಯಾರಿಕೆಗಳನ್ನು
ತಣಿಸುತ್ತದೆ.

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಯಾವ ಕವಿತೆ?

ಯಾವ ಕವಿತೆಯು ನಿನ್ನ
ಹೃದಯವನು ಹೊಕ್ಕಿಹುದು?

ಹನಿಗಣ್ಣ ಹಿಂದಿರುವ
ಆರ್ದ್ರ ಮನಸಿನ ಒಳಗೆ
ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು ಓಕಳಿಯಾಡಿ
ಮೌನದಂಗಳದಿ ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ

ಸದ್ದಿರದ, ನುಡಿಯಿರದ
ಹಾಡೊಂದನು ಉಳಿಸಿ,
ನಗಿಸಿ, ಅಳಿಸಿ, ಮರೆಸಿ
ಕನಸಿನ ಹಸಿರುಮರಗಳ
ನಡುವೆ ಮುತ್ತಿಡುವುದು?

ಯಾವ ಕವಿತೆ ನಿನ್ನ
ಹೃದಯವನು ಹೊಕ್ಕಿಹುದು?

-ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಒಳದನಿ

ಪರಿಚಯ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ
ಕಾಣುವ ಬದುಕಿನ ಆರ್ದ್ರತೆ
ಮನಸ್ಸಿನಂತರಾಳದಲ್ಲಿ
ವಿಹ್ವಲತೆಯ ಕೂಗನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿ ಕನಲುತ್ತದೆ
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲೂ ಮಾಲೀಕನ
ಮರ್ಜಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ
ಕಿಟಕಿಯ ಹಿಂದಿನ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡದಂತೆ!

ತಿರುವುಗಳು

ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯ ಮೇಲೆ
ನಾಲ್ಕು ತೇವದ ಇಂಕಿನ ಗೆರೆಗಳನ್ನು ಗೀಚ ಹೋದಾಗ
ಥಟ್ಟನೆ ಎಗರಿದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕಾಲನ ತಿರುವು
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಿತು

ಝಲಕ

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳ

ನನ್ನ ನೀರವ ಏಕಾಂತದ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು

ಝಲಕಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ.

ನೆಲದಾಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ ಪುಟ್ಟ

ಹೂವು, ಸುತ್ತಲೂ ಹಬ್ಬಿದ

ಹುಲ್ಲಿನ ದಟ್ಟತೆಯ ನಡುವೆ 

ಹರಡಿ ನಿಂತು ಬಿಡುತ್ತದೆ. 

ಹಳೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ

ಸಿನಿಮಾ ಪೋಸ್ಟರಿನ ಚೂರು

ಹಳೆಯ ಕತೆಯೊಂದನ್ನ 

ತೋರುತ್ತದೆ. 

ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಲ್ಲೊಂದು

ಹದ್ದು ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಕನಸುಗಳ  ಬೀಜವಲ್ಲದೇ

ಮತ್ತೇನದು?

-ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಮರದ ಹಾಡು

ಮರದ ಹಾಡು

ನಾನೊಂದು ಮರ
ಯಾವದೋ ಬೆಳ್ಮೋಡ
ಝಳಕಿಸಿದ
ಹನಿಗಳು ಇನ್ನು ಯಾವಾಗಲೋ
ಹಸಿರೆಲೆಗಳಾಗಿ
ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ಹೂವಾಗಿ
ಜೇನಾಗಿ
ಕಾಯಾಗಿ ಹಣ್ಣಾಗಿ
ನನ್ನ ಮೈತುಂಬ
ಬಣ್ಣಗಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಸಂಜೆ ಕೆಂಪಿನ
ನೂರಾರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ!

ಮಲಿನ ಗಂಗೆಯೂ
ಎನ್ನುದರ ಸೇರಿ
ಪಾವನ ಪುಷ್ಪವಾಗುತ್ತಾಳೆ
ಪುಟ್ಟ ಅಳಿಲುಗಳು
ಅಳಿಯದೇ ಉಳಿದು
ನನಗೆ ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟು
ನಕ್ಕಾಗ
ನನ್ನಡಿಯಲಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದ
ಬುದ್ಧ ನನ್ನ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ
ಬಕವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ

ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಾನು ಧನ್ಯ

-ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಸಾವಿರಾರು ಮುತ್ತಿನಂತೆ

ಅಂದು ಸಂಜೆ ಗುಡುಗಿನ ಮಳೆಯ

ನಡುವೆ ಉದುರಿದ ನಿನ್ನ 

ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳು, ಪ್ರತಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ 

ಸಾವಿರಾರು ಮುತ್ತಿನಂತೆ 

ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯುತ್ತವೆ.

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ದ್ವೈತದ ನಡುವೆ

ಅಲೆದಾಡುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ 

ಸುಗಂಧಗಳ ಸಂಗ್ರಾಮದಂತೆ

ತಣ್ಣನೆ ತಿರುಗಾಡುವ ನಿನ್ನ ಸೆರಗಿನಂತೆ 

ಅದ್ವೈತವಾಗಿ...

ಹರಿದಾಡುತ್ತಿವೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು.

-ಪ್ರಸನ್ನ 

ಬರೆಯಲಾಗದ ಕವಿತೆಗಳು

ಬರೆಯಲಾಗದ ಕವಿತೆ

ಕದ್ದು ನೋಡಿದ ಕನಸು

ಬಿದ್ದರೂ ಬದಲಾಗದ ರೂಪ

ಎದ್ದೆದ್ದು ಓಡುತ್ತಿರುವ ಬದುಕು

ಯಂತ್ರಗಳ ಸ್ನಿಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ

ದೂರ ದೂರ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು

ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗಿನ ಮಾಯೆಯ ಥಳಕು

ಭದ್ರವಾಗಿದ್ದೂ ಬಳುಕುವ ಬದುಕು

ನಿರಂತರ ಬೀಸುವ ಬೆಳಕಿನ ಗಾಳಿ

ಸುಯ್ಯನೆ ಹುಯ್ದು ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸುವ ಮಳೆ

ಅಚ್ಚ ಹಸುರಿನ ಕನಸುಗಳ ಮಧ್ಯೆ

ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣು ಮನಸು!

-ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಗೇಯ ಗೀತೆ

ಅಣು, ವಿಸ್ತಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಳಚಿ ಸಿಡಿದು
ಭೂಮಿ, ಭೂಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮಿಕ್ಕಿ ಮೊರೆದು 
ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗಿ ಬಸವಳಿದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಭಕ್ಕೆಸೆದು
ಚಿಮ್ಮಿ, ನುಗ್ಗಿ, ಹರಿದು, ಹರಿಯುತ್ತೇನೆ
ಸ್ವಾತಂತ್ರದ ಬೆಳುಮುಗಿಲಿನೆಡೆಗೆ,
ಸ್ವಚ್ಚಂದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಕರಗಿ,
ಬೆಳಕಿನಲಿ ಬೆಳಕಾಗಿ, ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಾಗಿ
ನನ್ನೊಳಗೊಂದಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ, ಬದುಕಿಸುತ್ತೇನೆ!

-ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಹನಿಗಳು

ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತವೆ ನಮ್ಮ ಕನಸು, 

ಕನವರಿಕೆ, ನೆನಪು ಮತ್ತು

ಅಂತರ್ಮುಖಿ ಸಂವಾದಗಳು

ಪ್ರತಿಮೆ, ಉಪಮೆ, ರೂಪಕಗಳಲ್ಲಿ

ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಹನಿಗಳಂತೆ

ಸ್ವಪ್ನದಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಮುತ್ತಿನಂತೆ

ಹೃದಯದ ದಟ್ಟ ತಿಮಿರದಲ್ಲಿ 

ಆಗಾಗ ಮೂಡುವ ರಾಗಗಳಂತೆ!

-ಪ್ರಸನ್ನ