ನನ್ನ ಮುಂದೆ ದರ್ಶನಗಳಿವೆ, ಮುಖಗಳಿಲ್ಲ...

ಮನೆ ಹೊರಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ ಸೋನೆ ಮಳೆ,
ಹಿತ್ತಲಿನ ಬಾಳೆಯೆಲೆಗಳ ಡಮರುನಾದ
ಸಂಜೆಗತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಣಿದಾಡಿದ ದೀಪ
ಬರೆದಿದೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಗೆರೆಗಳ ಹಾಡು
ನುಗ್ಗಿದ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಕತ್ತಲಿನ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ.

ನನ್ನ ಮುಂದೆ ದರ್ಶನಗಳಿವೆ, ಮುಖಗಳಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ದಾರ್ಶನಿಕ ಋಷಿಗಳಿಲ್ಲ
ಅನಂತವಾಗಿದೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿ!
ಏಕಾಂಗಿ ಹೃದಯ ಬಿಕ್ಕುತ್ತಿದೆ
ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣೀರುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷರಗಳು
ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆಲ್ಲೋ ಬೆಳೆದ ಕಾಡು ಹೂಗಳು!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಹನಿಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದ ಮಾವಿನ ಚಿಗುರು...

ಹನಿಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದ ಮಾವಿನ ಚಿಗುರು
ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ಟಾರು ರಸ್ತೆಯ ವೈಯ್ಯಾರ
ಕಡು ಬಿಸಿಲಿನಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಬಣ್ಣದ ಬೀಸಣಿಕೆ
ಮೊದಲಬಾರಿ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ನಿಂತ ಚಿಕ್ಕ ತಂಗಿ
ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣೆಲೆ
ಅಂದೆಂದೋ ನಸುನಗೆ ಬೀರಿದ ಯಾರದೋ ಮಗು
ಸಂಜೆ ಐದಕ್ಕೆ ನುಸುಳುವ ಸ್ವರ್ಣ ರಶ್ಮಿ
ಚುಮುಚುಮೆನ್ನುವ ಬೆಳಗಿನ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ
ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಮೇಘ ಮಂದಾರವನ್ನೆಬ್ಬಿಸುತ್ತವೆ
ಮುದುಡಿದ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಇಂಧನವಾಗಿ
ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತ್ತವೆ,
ಸರಳತೆಯೇ ಜೀವನವೆನ್ನಿಸುತ್ತವೆ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ನನಗಿಷ್ಟ ಬೇಸಗೆಯ ನಿರುಮ್ಮಳ ರಾತ್ರಿಗಳು,

ನನಗಿಷ್ಟ ಬೇಸಗೆಯ ನಿರುಮ್ಮಳ ರಾತ್ರಿಗಳು,
ಮೌನದಲ್ಲಿ ತೋಯಿಸಿದ ಜಡಿಮಳೆ,
ಅಪರಿಚಿತ ಊರಿನಲ್ಲೊಂದು ನಡುರಾತ್ರಿ,
ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಬಂದ ಊರಿನ ಮನೆಯಲ್ಲೊಂದು ವಾಸ,
ಕಡು ಹಸಿವೆಯಲ್ಲಿ ತಿಂದ ರೊಟ್ಟಿ, ಕುಡಿದ ನೀರು,
ನನ್ನ ನೀಲಿ ಕೋಟು ಅದರೊಳಗೊಮ್ಮೆ
ಅಡಗಿದ್ದ ಅವಳ ನರುಗಂಪು,

ನನಗಿಷ್ಟ ಮೌನದ ದೂರ ನಡಿಗೆ,
ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಅಂಗಿ,
ಕಾಲಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಮೀನುಗಳು,
ಕೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿ,
ತೇಲಾಡುವ ಮುಂಗುರುಳು,
ಮುಂಜಾವಿನವರೆ ಕೊಚ್ಚಿದ ಹರಟೆ, ಮತ್ತು
ನನಗಿಷ್ಟ ಆಗಾಗ ಕಾಡುವ ನೆನಪುಗಳು,

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಕರಿಮೋಡ ಚುಮುಕಿಸಿದ ತಣ್ಣನೆ ಹನಿಗಳಿಂದ

ಕರಿಮೋಡ ಚುಮುಕಿಸಿದ ತಣ್ಣನೆ ಹನಿಗಳಿಂದ
ತೊಯ್ದು ತೊಪ್ಪೆಯಾಗಿದೆ ಚೋರೆ ಹಕ್ಕಿಯ ಪುಕ್ಕ
ಕೊರೆಯುವ ರಾತ್ರಿ, ತಂಗಾಳಿಯ ಇರಿತ
ಆಗಾಗ ಬಂದು ಮರೆಯಾಗುವ ಚಂದ್ರನ ಸಂಗ
ಪಕ್ಕದ ಮಾವಿನ ಮರ ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದೆ ಹೂವು
ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನ ಸದ್ದು
ಹಾರಾಡುವ ಕಪ್ಪಟೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ನೆರಳು
ಬಳ್ಳಿ ತಬ್ಬಿದ ಒಂಟಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಹಾಡಿದೆ
ನಮ್ಮ ಚೋರೆಹಕ್ಕಿ, ಮೌನಗಾನವದು
ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುವುದು!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಕಗ್ಗಪ್ಪು ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಬಯಲು ತಂಗಾಳಿಗೆ

ಕಗ್ಗಪ್ಪು ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಬಯಲು ತಂಗಾಳಿಗೆ
ಕುಣಿದಾಡಿವೆ ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳು
ಭತ್ತದ ಗದ್ದೆಗಳ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಕಂಪು
ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ವಾಹನಗಳ ಮಿಣುಕು
ಜಾರುತ್ತಿದೆ ಭೂಮಿಗೆ ಇರುಳು

ಕಿಡಿಕೆಂಡದಂತೆ ಕಾಣುವ ಸೂರ್ಯ
ಬೈಗಿನ ಮಂದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತಣ್ಣಗೆ ನಿಂತ ಬೈಕು
ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಅಂಡಲೆಯುವ ಮೋಡದ ಸಾಲು
ದಿಗಂತದಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಲಣಿಯಾಗುವ ದಿನಕರ
ಸ್ವರ್ಗವೋ ಭೂಮಿಯೋ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಂಬ ಹಾಯಿಕು!

ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲಂಜುವ
ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ದೂರತಳ್ಳಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ
ನನ್ನ ಹೃದಯದೋರಿದ ದಾರಿಗೆ
ಅಪ್ಪುತ್ತದೆ ದೇಹ ಹಸಿರು ನೆಲವನ್ನು!
ಅಪ್ಪುತ್ತದೆ ಮನಸ್ಸು ಭಾಷೆಯನು ಮೀರಿದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು,
ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾಲದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನನ್ನು!
ಏಕಾಂತದ ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು!

ಪ್ರಸನ್ನ ಕುಮಾರ ರೇ

ಆರೈಕೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ...

ಆರೈಕೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತುಳಿಸಿಕೊಂಡೂ
ಬಿರಬಿರನೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತು, ಕಂಪ ಸೂಸಿ
ಬೇಸಗೆಗೆ ಬಾಡಿ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬೊಮಿಯಪ್ಪಿ,
ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಮಹಾತ್ಮ, ಮೊರ್ಖರೆನ್ನದೆ
ಎಲ್ಲರ ಹಾದಿಗಳನ್ನಲಂಕರಿಸಿ, ಜಗವಾಳಿದ ಧಣಿಗಳ
ಕೋಟೆ ಕೊತ್ತಲಗಳನೇರಿ ಬೆಳೆದು, ತನ್ನ ಪಚ್ಚೆ
ಜೀವವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಗೆ ಹರಡಿ,
ಕೈಲಾಸದ ಶಿವನಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ದನದವರೆಗೆ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾದರೂ
ತಿರಸ್ಕೃತವಾದರೂ ತಾನು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿಂತ
ಪರಮ ಯೋಗಿಯೇ ಹುಲ್ಲು ಗರಿಕೆ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಹೆಮ್ಮರದ ಬಿರುಕುಗಳ ನಡುವೆ...

ಹೆಮ್ಮರದ ಬಿರುಕುಗಳ ನಡುವೆ ನುಸುಳುವ
ಇಬ್ಬನಿಯ ಹನಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ,
ಆದರೂ ಚಿಗುರೆಲೆಗಳಿಂದ ನುಸುಳಿಬರುವ ಗಾಳಿ
ತಂದಿದೆ ಹೆಮ್ಮರಗಳನ್ನೂ ನಡುಗಿಸುವ ಛಳಿ!

ಪಚ್ಚೆ ಹತ್ತಿದ ಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸುತ್ತುವ
ಪವನನ ಎಕಾಂತ ನಾದ ನೃತ್ಯ! ಆ ಬಂಡೆಗಳನ್ನಪ್ಪಳಿಸುವ
ಸಮುದ್ರದಲೆಗಳ ಭಾವೋದ್ವೇಗ! ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನ
ಕೆಂಪನ್ನು ಅಡಗಿಸಲು ಕರಿಮೋಡಗಳು ನುಗ್ಗಿದಂತೆ!

ಹಸುರು ಗದ್ದೆಗಳ ನಡುವೆ ಒಂಟಿಬಂಡಿ
ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಮರಕುಟಿಗನ ಸದ್ದು,
ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯಾಪಾರಗಳ ವ್ಯಾಪಕತ್ವದ ಮದ್ಯೆ,
ನನ್ನ ಎದೆ ತುಂಬ ಮನೆಯ ನೆನಪು!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ತಿಳಿಯಾದ ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯೊಂದು...

ತಿಳಿಯಾದ ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯೊಂದು
ಮಲಗಿದೆ ನನ್ನೆದುರಿಗೆ!
ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿನ ಪ್ರೇಮಿ, ಎದುರಿನ
ಚಂದ್ರಕಾಂತೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟಾಗ
ಮಧ್ಯೆ ಇಣುಕುತ್ತಾನೆ!

ನೋಡುವವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಕಾಣಿಸಬಹುದು
ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ನೋಡುವ ಮಿಂಚುಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ
ಹೊಳೆಯುವ ಮೀನುಗಳ ರಾಶಿ!
ಆಗಾಗ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಚುಂಬಿಸುವ ಮೇಘಗಳಿಗೆ
ಕಾಣಿಸಬಹುದು ಎದೆಯೊಳಗಿನ ಮಿಂಚು!

ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯೊಳಗಿನ ಕವಿತೆಯೆಂಬಂತೆ
ಕಮಲಗಳು ಅರಳುತ್ತವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಹದಿಹರೆಯಕೆ
ಬರುವ ಗುಲಾಬಿ ಮೊಡವೆಗಳಂತೆ
ದೂರದ ರವಿಯ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ನಾಚಿ!

ದೂರವಿರುವ ಭರವಸೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನೂ
ಪುಳಕಿಸಲಿ! ಹೋಗಿ ನೋಡು ನಿನ್ನ
ಹತ್ತಿರದ ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ
ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನನ್ನು!!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಹಂಪಿಯ ಮತಂಗವನ್ನೇರಿ ನಿಂತಾಗ...

ಹಂಪಿಯ ಮತಂಗವನ್ನೇರಿ ನಿಂತಾಗ
ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿಗಳಂತರದ ವೈಶಾಲ್ಯದಾಘಾತ!
ಕಗ್ಗಲ್ಲುಗಳ ತಂಪು ಮೈಯ್ಯನೆ ತಿದ್ದಿ ಬಂದ ತಂಗಾಳಿ
ಪೂರ್ವದಿಗಂತಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದೆ ಪಂಪೆಯ ನೀರು!
ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಗಳ ಕ್ಷುದ್ರ ಬದುಕ ನೋಡಬಹುದು
ಮತಂಗನ ಮಸ್ತಿಷ್ಕದ ಮೇಲಿನಿಂದ
ಸ್ವರ್ಣ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ!
ಅನಂತಾನಂತ ಮೇಘಗಳ ಮುಗಿಲಿನಳೆಯುತ
ಗರುಡನ, ಭಾರದ್ವಾಜನ, ಗೀಜಗನ ಗೂಡುಗಳನ್ನು
ಇಣುಕುತ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೀನು ನೋಡ ಬಹುದು
ಮತಂಗನ ಮಸ್ತಿಷ್ಕದಿಂದ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಉದುರುತ್ತಿರುವ ಎಲೆಗಳು...

ಉದುರುತ್ತಿರುವ ಎಲೆಗಳು ನಿನ್ನ
ಸೀರೆಯ ನೆರಿಗೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿವೆ!
ನಿನ್ನ ನೋಟದಲಿ ಬಂದಿಯಾದ
ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಮರೆಯಾಗಿದೆ!
ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತನಾಗಿ ಆ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ
ಚಂದ್ರನತ್ತ ನೆಡೆದರೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ
ಮುಗಿಯತ್ತಲಿದೆ, ಬಿಸಿಲ ಕಂಡ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಂತೆ
ಜನವಿಹೀನ ಏಕಾಂತ ನುಸುಳಿದೆ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್