ಆರೈಕೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ...

ಆರೈಕೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತುಳಿಸಿಕೊಂಡೂ
ಬಿರಬಿರನೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತು, ಕಂಪ ಸೂಸಿ
ಬೇಸಗೆಗೆ ಬಾಡಿ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬೊಮಿಯಪ್ಪಿ,
ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಮಹಾತ್ಮ, ಮೊರ್ಖರೆನ್ನದೆ
ಎಲ್ಲರ ಹಾದಿಗಳನ್ನಲಂಕರಿಸಿ, ಜಗವಾಳಿದ ಧಣಿಗಳ
ಕೋಟೆ ಕೊತ್ತಲಗಳನೇರಿ ಬೆಳೆದು, ತನ್ನ ಪಚ್ಚೆ
ಜೀವವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಗೆ ಹರಡಿ,
ಕೈಲಾಸದ ಶಿವನಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ದನದವರೆಗೆ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾದರೂ
ತಿರಸ್ಕೃತವಾದರೂ ತಾನು ತಾನಾಗಿಯೇ ನಿಂತ
ಪರಮ ಯೋಗಿಯೇ ಹುಲ್ಲು ಗರಿಕೆ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಹೆಮ್ಮರದ ಬಿರುಕುಗಳ ನಡುವೆ...

ಹೆಮ್ಮರದ ಬಿರುಕುಗಳ ನಡುವೆ ನುಸುಳುವ
ಇಬ್ಬನಿಯ ಹನಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ,
ಆದರೂ ಚಿಗುರೆಲೆಗಳಿಂದ ನುಸುಳಿಬರುವ ಗಾಳಿ
ತಂದಿದೆ ಹೆಮ್ಮರಗಳನ್ನೂ ನಡುಗಿಸುವ ಛಳಿ!

ಪಚ್ಚೆ ಹತ್ತಿದ ಬಂಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸುತ್ತುವ
ಪವನನ ಎಕಾಂತ ನಾದ ನೃತ್ಯ! ಆ ಬಂಡೆಗಳನ್ನಪ್ಪಳಿಸುವ
ಸಮುದ್ರದಲೆಗಳ ಭಾವೋದ್ವೇಗ! ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನ
ಕೆಂಪನ್ನು ಅಡಗಿಸಲು ಕರಿಮೋಡಗಳು ನುಗ್ಗಿದಂತೆ!

ಹಸುರು ಗದ್ದೆಗಳ ನಡುವೆ ಒಂಟಿಬಂಡಿ
ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಮರಕುಟಿಗನ ಸದ್ದು,
ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯಾಪಾರಗಳ ವ್ಯಾಪಕತ್ವದ ಮದ್ಯೆ,
ನನ್ನ ಎದೆ ತುಂಬ ಮನೆಯ ನೆನಪು!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ತಿಳಿಯಾದ ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯೊಂದು...

ತಿಳಿಯಾದ ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯೊಂದು
ಮಲಗಿದೆ ನನ್ನೆದುರಿಗೆ!
ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿನ ಪ್ರೇಮಿ, ಎದುರಿನ
ಚಂದ್ರಕಾಂತೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟಾಗ
ಮಧ್ಯೆ ಇಣುಕುತ್ತಾನೆ!

ನೋಡುವವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಕಾಣಿಸಬಹುದು
ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ನೋಡುವ ಮಿಂಚುಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ
ಹೊಳೆಯುವ ಮೀನುಗಳ ರಾಶಿ!
ಆಗಾಗ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಚುಂಬಿಸುವ ಮೇಘಗಳಿಗೆ
ಕಾಣಿಸಬಹುದು ಎದೆಯೊಳಗಿನ ಮಿಂಚು!

ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯೊಳಗಿನ ಕವಿತೆಯೆಂಬಂತೆ
ಕಮಲಗಳು ಅರಳುತ್ತವೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಹದಿಹರೆಯಕೆ
ಬರುವ ಗುಲಾಬಿ ಮೊಡವೆಗಳಂತೆ
ದೂರದ ರವಿಯ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ನಾಚಿ!

ದೂರವಿರುವ ಭರವಸೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನೂ
ಪುಳಕಿಸಲಿ! ಹೋಗಿ ನೋಡು ನಿನ್ನ
ಹತ್ತಿರದ ಮುಗಿಲುಗನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ
ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನನ್ನು!!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಹಂಪಿಯ ಮತಂಗವನ್ನೇರಿ ನಿಂತಾಗ...

ಹಂಪಿಯ ಮತಂಗವನ್ನೇರಿ ನಿಂತಾಗ
ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿಗಳಂತರದ ವೈಶಾಲ್ಯದಾಘಾತ!
ಕಗ್ಗಲ್ಲುಗಳ ತಂಪು ಮೈಯ್ಯನೆ ತಿದ್ದಿ ಬಂದ ತಂಗಾಳಿ
ಪೂರ್ವದಿಗಂತಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದೆ ಪಂಪೆಯ ನೀರು!
ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಗಳ ಕ್ಷುದ್ರ ಬದುಕ ನೋಡಬಹುದು
ಮತಂಗನ ಮಸ್ತಿಷ್ಕದ ಮೇಲಿನಿಂದ
ಸ್ವರ್ಣ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ!
ಅನಂತಾನಂತ ಮೇಘಗಳ ಮುಗಿಲಿನಳೆಯುತ
ಗರುಡನ, ಭಾರದ್ವಾಜನ, ಗೀಜಗನ ಗೂಡುಗಳನ್ನು
ಇಣುಕುತ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೀನು ನೋಡ ಬಹುದು
ಮತಂಗನ ಮಸ್ತಿಷ್ಕದಿಂದ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಉದುರುತ್ತಿರುವ ಎಲೆಗಳು...

ಉದುರುತ್ತಿರುವ ಎಲೆಗಳು ನಿನ್ನ
ಸೀರೆಯ ನೆರಿಗೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿವೆ!
ನಿನ್ನ ನೋಟದಲಿ ಬಂದಿಯಾದ
ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಮರೆಯಾಗಿದೆ!
ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತನಾಗಿ ಆ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ
ಚಂದ್ರನತ್ತ ನೆಡೆದರೆ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ
ಮುಗಿಯತ್ತಲಿದೆ, ಬಿಸಿಲ ಕಂಡ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಂತೆ
ಜನವಿಹೀನ ಏಕಾಂತ ನುಸುಳಿದೆ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೊಂದು ಮಳೆಹನಿ ಬಿದ್ದಾಗ

ಕೆನ್ನೆ ಮೇಲೊಂದು ಮಳೆಹನಿ ಬಿದ್ದಾಗ..
ಹೃದಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ನಕ್ಕಂತೆ
ಮಾಗಿಯ ಛಳಿಗಾಳಿಯೊಂದು ಸುಯ್ದಾಗ...
ರೋಮ ರೋಮಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ನೆನಪು
ಬಿರು ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣೀರು ಕಂಡಾಗ....
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸುವಾಸನೆ ಆವಾಹಿಸಿದಂತೆ
ಜನರಿಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಕಂಡಾಗ
ನಮ್ಮ ಅನಂತ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೆನದು
ಬದುಕೇ ಅರ್ಥ ಹೀನವಾದಂತೆ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವನ್

ಅವಳ ಭರವಸೆಯ ಭಾಷೆಗೆ...

ಅವಳ ಭರವಸೆಯ ಭಾಷೆಗೆ
ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮರೆಯಾದಳು
ಹಗಲೇ ಅರ್ಧ ಜಾರಿದ ಚಂದ್ರನಂತೆ
ವಿರಹದ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ತಡಬಡಿಸಿ
ನೋವಿನ ಕವಿತೆಗಳ ಮೊಡಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ
ರಾತ್ರಿ ಪಾಳಿಯ ಕಾವಲುಗಾರನೆಂದ 'ಎಚ್ಚರ'

ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಕಪ್ಪು
ಸರೋವರದ ಸುತ್ತ ದೀಪದ ಸಾಲು
ಸಂಪಿಗೆಯ ಮರದ ಸವಿಗಾಳಿ ತಂದಿದೆ
ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದ ಕವಿತೆಗಳ ನೆರಳು
ಬರೆಯಲಾಗದೆ ಕುಳಿತ ಕವಿಗೊಂದು
ನಿಮ್ನ ನೆರಳು, ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಾಡುವ ಹೆರಳು!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ಮರಳಿ ಬರುವೆ ಮತ್ತೆ, ಹೇಳಲಾಗದು ಸಮಯ...

ಮರಳಿ ಬರುವೆ ಮತ್ತೆ, ಹೇಳಲಾಗದು ಸಮಯ
ದಟ್ಟಕಾಡುಗಳ ಜಡಿಮಳೆಯನು ಹಾದು
ಬಯಲು ಸೀಮೆಗಳ ಗುಡುಗು ಮಿಂಚನುದಾಟಿ
ಸಮುದ್ರಗಳ ಭೋರ್ಗರೆತವನು ಮೀರಿ
ಪಚ್ಚೆ ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ಹಾರಿ
ಮರಳಿ ಬರುವೆ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ
ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೊಸಲ ದೀಪ ಹಚ್ಚಲು
ಹಲ ನಾಡುಗಳ ಪಯಣದ ಸುದ್ದಿ ಬಿಚ್ಚಲು!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಯ ತೇವದಿಂದ ...

ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಯ ತೇವದಿಂದ
ಬೆಣ್ಣೆಯಂತಾಗಿದೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ರಸ್ತೆ
ತೊಳೆದಿದೆ ಬಿದಿರೆಲೆಗಳ ಸಾಲು
ಸುರಿದಂತಾಗಿದೆ ಬಿಳಿ ಗುಲಾಬಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಲು
ಮನೆಯ ಗೇಟಿನಂಚಿನಲಿ ದಾಸವಾಳಗಳ
ನಡುವೆ ಅರಳಿದೆ ಕಮಲ ಮೊಗ
ಕುತೂಹಲದ ಕುಡಿನೋಟ,
ಇಣುಕು ನೋಟ, ಕಣ್ಣಾಟಗಳ ಬೀರಿ
ಕೊಲ್ಲುತಿದೆ, ಕಾಡುತಿದೆ, ಅಣಕುತಿದೆ
ಒಮ್ಮೆ ಕಂಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾಯವಾಗಿ
ಜವನದಲಿ ಜವಬಾಧೆಯ ತೋರುತಿದೆ!

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕವಿತೆ...

ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಲೀಲಾಮಯ
ಸೌಂದರ್ಯದ ಯಜ್ಞಕುಂಡದ ಹವಿಸ್ಸು
ನಿನ್ನ ಚಂಚಲತೆ

ತರಂಗ ತರಂಗವಾಗಿ ದೂರ ಹಬ್ಬಿರುವ
ದಿಗಂತರೂಪಿ ನಿಹಾರಿಕೆಗಳಂತೆ
ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದರೂ ಪುಲ್ಲಃ ಪ್ರಪುಲ್ಲಿತವಾಗಿ
ಪ್ರಸ್ಪುಟವಾಗಬಲ್ಲ ಭಾವನ ದ್ವನಿಜೇನು
ನನ್ನ ಪ್ರೇಮೋತ್ಕರ್ಷ

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳ ಮಾರೀಚಿಕೆಗಳನ್ನೇರಿ
ಮನವೆಂಬ ಸ್ನಿಗ್ದ ಕಾನನದಲ್ಲಿ
ಸೌಮ್ಯಶ್ವೇತ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುವ ವಿಫಲ ಯತ್ನವೇ
ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧ

ಕಿರಣವಿಹೀನ ರಾಗಗಳಂತೆ, ದಶಂಬರದ
ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ
ಶುಷ್ಕಪರ್ಣಗಳ ಕಳೆದ ವೃಕ್ಷದೇವಿಯಂತೆ
ನಿಸ್ತೇಜರಾಗಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಅರ್ವಾಚೀನ
ಪ್ರೇಮ ನಿಷ್ಪತ್ತಿಯೇ ಗೆಳತಿ?

- ಪ್ರಸನ್ನ ರೇವಣ್ಣ